In Memoriam

Maria Anna Vaars-Janson

* 29 april 1923 - † 14 augustus 2019

Onze mam is geboren te Voorhout en verhuisde op de leeftijd van anderhalf jaar met de trekschuit vanuit ‘de Zuid’ naar Breezand. Ze kwam met haar ouders aan de Meerweg op nr. 59 te wonen, alwaar haar vader een klein gemengd bedrijf had met wat vee en bloembollen. Mam was het tweede kind uit het gezin van totaal negen. Ze had zeven broers en een zus. Op 24-jarige leeftijd trouwde ze met Gerard Vaars en ze gingen wonen op de boerderij van haar ouders. Daar hebben ze 31 jaar gewoond en zijn zes kinderen geboren.

In 1956 werd een nieuwe woning betrokken aan het Ceresplein 4, waar nog vijf kinderen geboren zijn. Het was een hechte buurt in een nieuwe wijk vol jonge gezinnen en als bij zovele andere grote gezinnen was het hard werken en weinig verdienen. Ondanks de touwtjes die ze aan elkaar moesten knopen, is er ook veel plezier geweest met alle buurtkinderen.

Het Badhuis, de Ceres-garage, de huizen aan de Hyacintenstraat en de Poldermanstraat, de Mgr. Bekkersschool, het sportcomplex van ZAP van luchthal tot sportzaal, waar ze ook jaren hand- en spandiensten voor verricht heeft, zwembad den Krieck, alles heeft ze gebouwd zien worden.

Ook waren er trieste gebeurtenissen, het overlijden van twee baby’s en in de zomer van 1974, op 16-jarige leeftijd zoon Gerard, die op weg naar zijn werk in de Stoomweg de trein niet zag aankomen. Zomer 1981 overleed plotseling haar man op 63-jarige leeftijd en najaar 1983 haar schoonzoon Theo, na een ziekbed. Helaas kwam in het najaar van 2018 ook nog het trieste bericht van een stilgeboorte van een achterkleindochter.

Ondanks dit alles heeft ze de draad weer op weten te pakken, onder andere door op zwemles te gaan en heeft ze ook nog haar zwemdiploma weten te behalen. 25 jaar heeft ze alle maandagochtenden gezwommen totdat ze dit niet meer kon.

In 2006 moest ze noodgedwongen haar woning verlaten, omdat het traplopen niet meer ging en haar mooie tuin veel te groot werd. Ze kreeg een fijne seniorenwoning in de Kleine Sluis, waar ze 7 jaar heeft genoten. Ook daar kon ze vanwege het ouder worden en het afnemen van haar krachten niet meer blijven wonen en is ze voorjaar 2013 verhuisd naar de Zandstee in ’t Zand. “Dit is net een hotel”, zei ze. Ze hoefde niets meer te doen.

Maar helaas nam de instabiliteit bij het bewegen toe. Haar krachten namen verder af, zo ook haar zelfstandigheid. Begin augustus zei ze: “Het zal niet zo lang meer duren, ik voel dat mijn lichaam op is.” Op 14 augustus heeft ze degenen, die ze tot dan zo lief heeft gehad, verlaten om te gaan naar degenen, die zij altijd in haar hart heeft meegedragen en zo lang heeft moeten missen. Het mooiste van haar leven zijn de sporen van liefde, die zij heeft achtergelaten.

Tijdens de avondwake op 23 augustus hebben wij ons mam herdacht en op 24 augustus is ze door een aantal kleinzoons naar haar laatste rustplaats gedragen, waar de levenslijn uiteindelijk verbroken is. Ondanks haar verlangen naar rust missen we haar ontzettend, wetende dat ze niet meer verder kon.

Nooit was leegte zo tastbaar, stilte zo luid...

 

Ria Janson - Koopman

* 27 juli 1938 - † 13 april 2019

Ria werd geboren in Den Helder als vierde kind en eerste dochter in een gezin van negen. Tijdens de oorlog kwam het gezin in Anna Paulowna wonen en haar eerste jaar lagere school doorliep Ria op  de Spoorbuurtschool. Na de bevrijding verhuisde het gezin terug naar Den Helder, waar zij de lagere school en de MULO doorliep. Hierna ging zij werken bij de Bijenkorf in Den Helder, op kantoor, en later bij de Boerenleenbank in Schagen.

Toen in 1961 de moeder van Wim Janson, aan wie zij al een paar jaar ‘kennis had’, plotseling kwam te overlijden, zegde ze haar baan op en is ze in huis gekomen bij Wim en zijn vader om te helpen in de huishouding. In 1961 trouwden Wim en Ria voor de wet en in 1962 ook voor de kerk. Zij kregen drie kinderen: Petra, Sandra en Richard. Vele jaren woonden zij aan de Meerweg, waar Ria zich bezighield met de (groente)tuin, de opvoeding van de kinderen en allerlei werkzaamheden op het bedrijf.

In 1985 werd Ria getroffen door een hersenbloeding. Een lange revalidatie volgde. Alles moest zij opnieuw leren, ze kende zelfs de naam van haar man niet meer. Ria liet zien dat zij een zeer sterke vrouw was; ze vocht zich terug en geestelijk werd zij weer helemaal de oude.  Nadat Wim in 1998 na een lang ziekbed overleed, bleef Ria nog geruime tijd aan de Meerweg wonen.

Totdat ze in 2005 naar de Molengang verhuisde, naar een prachtig helemaal aangepast appartement midden in het winkelcentrum van Anna Paulowna. Haar jeugdvriend Jan woonde ook aan de Molengang en samen hebben ze nog jaren allerlei activiteiten ondernomen. Toen het appartement te groot werd, ging ze terug naar Breezand, waar ze 7 jaar  in de Carrousel heeft gewoond, met prachtig uitzicht op het Hertenkamp.

Er kwamen steeds meer momenten dat extra zorg nodig was, totdat zelfstandig wonen geen optie meer was. Ria verhuisde naar Den Helder, haar geboortegrond, waar zij nog ruim drie jaar heerlijk heeft gewoond in De Zeester, alwaar zij liefdevol werd verzorgd. Op 13 april 2019 is zij in de Zeester rustig heengegaan, waarna wij haar hebben begraven bij Pa, op de begraafplaats naast de kerk.